logo

Andımız ve yarınımız


Mustafa Karaalioğlu
m.karaalioglu@gmail.com

Devletlerin kendine has dinamizmi, yürüyüş ve gelişme seyri vardır. Özellikle içinde bulunduğumuz çağda; yani rekabetin ve gelişme dinamizminin kısa dilimlerle belirlendiği zamanda bu özellikler daha büyük hassasiyet gerektirir. Refah ve güvenlik üretmek, dünya çapında itibar kazanmak aktif bir sevk ve idare gerektirir. Elbette bunun yolu zamanın ruhuna uygun davranmayı bilmekten geçtiği kadar, tarihi tecrübeden istifade ederken geçmişe takılıp kalmamayı gerektirir.

Mesela Türkiye’nin övünülecek bir imparatorluk geçmişi vardır ama bu gerçek günümüz dünyası için bir hak veya imtiyaz sağlamamaktadır. İmparatorluk çağının şartları yerle bir olmuş, üzerine birden fazla yeni düzen kurulmuş, kartlar defalarca karılmıştır. Geçmişle övünmek kendi başına huzur verici olabilir ama içinde bulunduğumuz dünya şatlarında ve rekabet halinde bulunduğumuz birçok ülkenin de tarihleriyle gurur duydukları gerçeği karşısında sanılan anlamı ifade etmez. Tarihinin, geçmişinin ve atalarının şanlı olmadığını düşünen toplum yoktur ve birçoğu da bizim gibi imparatorluk veya büyük devlet öyküsüne sahiptir.

Her halükarda aslolan geçmiş değil gelecektir. Geçmişin başarıları, yenilgileri veya kaçırılan fırsatları ise tecrübe olarak değerlidir. İstifade edilirse tabii…

***

Üretmek, keşfetmek, sanayileşmek ya da hukukta, insan haklarında, dinsel ve etnik alanlarda hoşgörü sahibi olmak büyük tecrübelerdir. Bunların tersi bir geçmişten gelmek de artık bu eksikliklerden kurtulmak adına motivasyon üreten bir başka tecrübedir. Ya iyi yaptığınızı geliştirmek ya da yapamadığınızı yapmak zorundasınız. Her durumda toplumların geri gitmemesi, bazen yavaş da olsa ilerleme kaydedebilmesi şarttır. Bu kural elbette Türkiye için de geçerlidir. Her zaman gelişen ve ilerleyen bir toplum olduğumuz söylenemez ama hiç olmazsa geri gitmemeyi garanti etmek zorundayız.

Bu bahiste Türkiye’nin pek az ülkenin sahip olduğu tecrübeleri vardır. Mesela, Cumhuriyet’in kuruluş dönemi ideolojisinin temeli olan ırka dayalı ulus fikri yıllar içinde taşınamaz hale gelmiştir. Bunun anlaşılması uzun yıllar aldı ama sonunda anlaşıldı ve kabul edildi. Neticede, herkesin Türk olmadığı, kendisini Türk, Kürt, Çerkez, Abaza, Gürcü veya hangi etnik gruba dahilse öyle tanımlamak hakkına sahip olduğu noktasına varıldı. Bu, bir insan hakkıdır ve kabulü de müşterek tecrübenin eseridir.

Belki hâlâ etnik kimliklere dair sorunlar çözülebilmiş değil ama hiç olmazsa herkesin kimliğini dilediği gibi ifade edebilmesi mümkün olmuştur. Doğuştan gelen bütün özellikler gibi ırkın da başkalarına karşı üstünlük ve imtiyaz gerekçesi olamayacağı genel kabul olarak benimsenmiştir. 90, 80, 50 hatta 10-15 yıl öncesine kadar böyle bir anlayışa sahip değildik ama bunu sonunda aşabildik. Dolayısıyla, o dönemin öğrenci andı artık bugünün Türkiye’sine ait bir metin değildir. Yakın zamana kadar şehirlerin görünür yerlerine “Orduya sadakat şerefimizdir” yazılırdı. Bu sloganın doğal gelişme içinde geçerliliğini yitirmesi gibi, öğrenci andı da ortak anlayış sayesinde anlamını kaybetmiştir.

Herkesi bir etnik kalıba mecbur kılan metinden kurtulmak gelişmedir ve tekrar oraya dönülemez. Sadece öğrenci andı değil, toplumsal gelişmenin tasfiye ettiği hiçbir anlayışa, kurala ve kanuna geri dönülemez.

(KARAR)

Etiketler:
Share
214 Kez Görüntülendi.

Yorum yapabilmek için Giriş yapın.

İLGİNİZİ ÇEKEBİLECEK DİĞER KÖŞE YAZILARI

  • ‘Belki Alman vatandaşı olurum’

    24 Nisan 2019 YAZARLAR

    NTV’de canlı yayında gencecik bir öğrenci, hayalinin ne olduğu sorulduğunda şu cevabı veriyor: “Almanya Köln Üniversitesi’nde tıp okumak istiyorum, ondan sonra da belki Alman vatandaşı olurum.” Sevinmemiz gereken taraf, bu evladımızın geleceğe dair hayallerinin olması, bilim tahsilinde zirveleri hedef seçmesidir. Böyle üstün yetenekli bir gence Türk vatandaşlığının niye cazip gelmediğini ise ciddiyetle düşünmeliyiz. Bu öğrencimizin sözlerini genelleştirmiyorum ama Türkiye’nin “dışarıya beyin göçü” diye bir sorunu vardır ve son yılla...
  • Bırakın da camilerimizde özgür olalım

    24 Nisan 2019 YAZARLAR

    Organize ruh hastası bir çete mensubu Ankara Çubuk’taki şehidimizin cenaze namazını kılmak üzere camiye gelen CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu’na saldırıda bulundu. Talihsizliğe bakın ki 2016 yılında PKK’nın suikast girişiminin hedefi olan Kılıçdaroğlu, bu kez de gözü dönmüş şovenist kalabalığın saldırısına maruz kalıyor. En acı olanı da adeta bir akıl tutulması yaşayan bu kalabalığın, CHP genel başkanının sığındığı evi yakma tehdidinde bulunması... Bu haberi duyar duymaz şovenizmin camilerimizin kapılarına kadar dayandığını, kimlerin ib...
  • Kılıçdaroğlu tutuklandı tutuklanacak

    24 Nisan 2019 YAZARLAR

    Atılan işaret fişeğiyle paralel bir kampanya başladı medyada. Saldırgan Osman Sarıgün'ü sevdirme, saldırıya uğrayan Kılıçdaroğlu'ndansa nefret ettirme kampanyası... Başsavcılık, saldırganların terör ve organize provokasyon bağlantılarını soruşturuyordu. Sonucunu, paralel güdümlü medya açıkladı. Buna göre provokasyon bulgusu yok, terörle ilişkilendirilmesi kabul edilemez, planlı ve organize bir eylem değil, spontane gelişmiş doğal tepki, Sarıgün'e saldırgan demek bile saygısızlık, kelepçeli fotoğrafı vicdanları yaraladı, Kılıçdaroğlu suçu ...
  • 99 yıl sonra buraya mı gelecektik?

    24 Nisan 2019 YAZARLAR

    23 Nisanlar 1981’den beri Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı olarak kutlanıyor. Bayramın 1921’de kabul edilen ilk adı Milli Hakimiyet Bayramı’ydı. Aslında açılışının birinci yıldönümü olan 23 Nisan 1921 günü, Meclis’in önüne 23 Nisan’ın bayram olarak kutlanması teklifi geldiğinde itiraz sesleri yükselmişti. İtiraz eden vekiller, İstiklal Harbi’nin sürdüğünü, ülkenin işgal altında olduğunu, bayram ilan etmek için erken olduğunu söylemişlerdi. İtirazlar üzerine teklifin sahibi Saruhan (Manisa) Milletvekili Refik Şevket (İnce) kürsüye çıkt...