logo

2050’de ne olacak?


Yıldız Ramazanoğlu
y.ramazanoglu@gmail.com

Geçtiğimiz günlerde genç bir kadının şatafatlı yaşamını kamuya açan paylaşımları epeyce konuşuldu. Bu paylaşımlar her vesileyle alevlenen kuşak çatışmasını gündeme getirdi. Ülkemizin geleceğinde bizi bir kaos mu bekliyor, ‘katı olan her şey buharlaştı’ da gerçekten hiçbir sabitemiz kalmadı mı endişeleri.

Gündelik yaşam farklılaşmasında milat internetse, ondan önceki ve sonraki hayatın hiçbir şekilde aynı olamayacağını bilmemiz lazım. Fakat bu, kolaycı kuşak tasniflerinin meseleyi çözdüğü anlamına gelmemeli. X, Y, Z’den önce de küme şeklinde algılama çabaları vardı, 1927-1945 “Sessiz Kuşak”, 1946-1964 “Baby Boomers” sonra çiçek çocuklar denilen “68 Kuşağı” ve daha niceleri. Belli eğilimlerde ortaklaşma söz konusu olsa da insanları kutulara doldurup tek tip etiketler yapıştırmak yeterince açıklayıcı olmuyor.

Instagramdaki teşhir hali yüzünden gençlerden umudu kesme eğilimli yazılar okuyoruz. Elimizde sayısal veriler yokken bütün gençleri töhmet altında bırakan infial hali makul değil, bunun ötesine geçen bir yaklaşım gerekli. Daha önceleri en az onbeş yılda farklı bir neslin geldiği düşünülürken, şimdi her doğan çocuk yeni bir nesil neredeyse. Zamanla mekanla kayıtlı olmayan temel değerler nasıl aktarılabilir? Gençlere sürekli başöğretmenlik yapma, kendi zamanının düşünme hızını, davranış biçimini, alışkanlıklarını tekdirle dayatma tarzı işe yaramıyor. Başka bir gündelik akıştayız artık. Bedensel emeğin önemini kaybettiği bir zamanda çalışkanlığın tanımı değişti mesela. Kuşaklar arasındaki iletişimi doğallığa, kendiliğinden oluşan ahenge bırakmak en iyisi. Yeni çağın iş ve meslek dünyasına, teknolojik ilerleyişine geç kalmanın getirdiği acele ile yeterince sindiremeden, zamanı yaralı bir bilinçle idrak ediyoruz. Hala doktor mühendis ve avukatlık gibi temel meslekler dışındaki hiçbir eğitime değer vermeyen yetişkinler ordusu var. Oysa misal, geçenlerde tv.de bir yarışma programına katılan genç avukatın aynı zamanda baterist olarak Avrupa’da konserler vermesi gençler için son derece doğal.

Genç Dergi Haziran 2019 sayısında gençlere “2050’de ne olacak, sen ne olacaksın?” sorusunu sormuş. Bizim kuşağımızın soyut dünyayı kurtarma fikri, onlarda daha sağlam somut hedeflere dönüştü. Hukuk fakültesinde araştırma görevlisi olan Deniz Baran, daha da bireyselleşmiş nesiller geleceğini, fakat mahalleler ve kesimler arasındaki geçişkenliğin artacağını, keskin ayrımların ortadan kalkacağını düşünüyor. Basit diye tanımladığı hayali: Kendi uzmanlık alanında sözü geçen biri olabilmek, uluslararası hukukçu ve bir avukat olarak dikkate alınmaya değer bir figür olmak. Hızla değişen teknolojik dinamikleri yakalayabilmek, uzmanlığını, bu alanlarla bağdaştırabilmek ve açta açıkta kalmamak.

Lacivert Dergi editörü Raşit Ulaş, içi boş bir geçmiş övgüsü, altı boş bir gelecek ümidi istemiyor. Bilim ve teknolojinin yanı sıra tarıma da yatırım yapılmasını istiyor. Partizanlığın komşuları ve arkadaşları birbirine düşman etmesi onu korkutuyor. Üniversite öğrencisi Gülnur, “Madem dünyayı kurtaramayacağım, o halde tek başıma elimden geldiğince bilinçli bir hayat sürmeye çabalarım. Yürüdüğüm yolu güzelleştirmeye, an’a odaklanmaya çalışıyorum çünkü elimde bir tek o var” inancında.

Yüz yıl öncesine göre bile hiçbir derinliği olmadan yürütülen din siyaset milliyet hakkındaki sonu gelmez tartışmaları çürüme olarak görüyorlar. Gelecekte kör dövüşlerin son bulduğu, nitelikli insanlarla, kuşatıcı bir cemiyet hayatıyla yola devam eden bir Türkiye hayal ediyorlar. Birçoğu çevreyle dengeyi bozmayan bir hayata, kültür ve belleğin korunmasına, sanat ve edebiyat ortamlarının gündelik yaşamla entegrasyonuna vurgu yapmış. Gelecekte ayrımcılık kayırmacılık eşitsizlik adaletsizlik partizanlık ve cemaatçiliğin yeri olmadığını düşünüyorlar. Mühendislik öğrencisi olan Yasir, erişebildiği kaynakların her geçen gün arttığını söylemiş. Çalışmak istediği araştırma konularına verilen destekten övgüyle söz etmiş. Hiçbir iyi gelişme gözlerinden kaçmıyor. Tuğba yirmi yaşın altındaki gençlere danışarak fikir alarak (ters-mentörlük) başarılı olan şirketlere dikkat çekmiş. Dünya ve Türkiye teknolojik olarak ilerlese de nefret söylemleri yüzünden duyarsızlaşan topluma inancını güvenini kaybeden içe kapanık gençler de var. Fikirlerin ideolojilerin hatta dinin bile moda olarak yaşandığını düşünen bir öğretmen adayı, çocukları sahici bir inanca ve yaşama hazırlamak istiyor. Astronomi ve uzay bilimlerine daha çok değer verilmesini yatırım yapılmasını isteyenler var. Üniversite öğrencisi Rabia’ya göre Mars’ın yüzeyine ekin eksek de, yapay zekaların inşa ettiği gökdelenlerde otursak da 2050’de bizi aynı varoluşsal gerçeklik beklemekte; aşk ve ayrılık, doğum ve ölüm.

Rabia’ya göre ışıklı bir gelecek için sağlam amaç şart. Neden yaşıyorum sorusunun cevabını bulan genç, sağlam bir geleceğin inşasına başlamış olur. Fakat her şey hazır lokma ya diyor, “İstiyoruz ki amacımızın ne olması gerektiğini de biri çıkıp söylesin.” Gelecekte de amacı bir ikilem belirleyecek: adalet mi menfaat mi.

(KARAR)

Etiketler:
Share
416 Kez Görüntülendi.

Yorum yapabilmek için Giriş yapın.

İLGİNİZİ ÇEKEBİLECEK DİĞER KÖŞE YAZILARI

  • Logoterapi

    07 Aralık 2019 YAZARLAR

    İnsanoğlu hata ve nisyan ile malul bir varlıktır. Bu yüzden, her insan hayatta çok kere yanlış hesap yapar, yanlış kararlar alır ve er ya da geç bu yanlışların dramatik ve trajik sonuçlarını gayet ıstıraplı şekilde yaşamak zorunda kalır. Bu sebeple insan geç de olsa yanlışını anlamak, bundan dolayı kendini sorgulamak ve bir daha benzer yanlışlar yapmaması gerektiği konusunda kendisiyle hesaplaşmak zorundadır; fakat kimi insanlar ya kendi hatalarını kendilerine dahi itiraf edemeyecek kadar yüksek bir gurur ve onur katsayısına sahip olduklarından...
  • İslam dünyası neden mi geri kaldı?

    07 Aralık 2019 YAZARLAR

    90’lı yıllar Türkiye’de İslami kesimin entelektüel altın çağıydı. Kitapçılar, vakıflar buluşma mekanlarına dönmüş, yayınevleri sürekli yeni kitaplar basıyor, ülkenin en canlı entelektüel tartışmalarının kalbi ise dergilerde atıyordu. Bilgi ve Hikmet, Yeni Zemin, Tezkire, Köprü, İzlenim, Umran, Kitap Dergisi ilk akla gelenler. Müslümanların modern dünyayla ilişkilerinin masaya yatırıldığı, birlikte yaşam, demokrasi, laiklik konularında Medine Sözleşmesi gibi tezlerin ileri sürüldüğü bu dergilerden Bilgi ve Hikmet, 1993 yılında yayına ba...
  • Beni mahcup eden Bakan

    07 Aralık 2019 YAZARLAR

    Kaç kez eleştirdim Kültür ve Turizm Bakanlığını. Yurt dışında sergileri dolaşan bir sanatçıya sahip çıkmaktan daha önemli ne işleri olabilir diye. 19-12/06/ekran-resmi-2019-12-06-235557.png Bırakın ülkenin dünyaya sanatla tanıtılmasına desteği, davete rağmen kültür ataşeleri lütfedip katılmıyordu bile. Peç, Viyana derken şeytanın bacağı, Bakü’de kırılmıştı. Büyükelçi ve ataşe, Haydar Aliyev Müzesi’nde sergi açan Ahmet Güneştekin’i yalnız bırakmamıştı. Ama önceki gün İstanbul’daki açılışta, tam da görmek istediğim düzeye taşındı bu i...
  • Başkanlık sisteminin tutmayan tahminleri

    07 Aralık 2019 YAZARLAR

    Yerel seçimin hemen ardından başkanlık sisteminin gözden geçirilmesi cılız seslerle de olsa konuşulmuştu. Revizyon değilse bile aksayan yönlerin düzeltilmesi gibi bir girişimin gerekliliği dile getirilmişti. Tahmin edildiği gibi o girişim başlamadan bitti ve tahmin edileceği gibi bütün o söylentiler aslında yerel seçim şokuna karşı bir yatıştırma maksadı taşıyordu. Dahası, AK Parti’nin yerel seçimde büyük belediyeleri neden kaybettiğine dair anlama çabaları da kısa ve hararetli bir tartışmanın ardından unutulup gitti. Başkanlık sisteminin ak...